Lista aktualności Lista aktualności

POSZUKIWANA – BRUDNICA MNISZKA

POSZUKIWANA – BRUDNICA MNISZKA

          Jak co roku na przełomie lipca i sierpnia Służba Leśna rusza zaraz po wschodzie słońca do lasu, by przez kilka dni, podczas trwania kulminacji rójki motyli brudnicy mniszki, dokonać kontroli jej występowania.

          Po otrzymanym z Zespołu Ochrony Lasu sygnale o kulminacji, „terenowcy” muszą skontrolować wszystkie oddziały swoich leśnictw, by policzyć siedzące na pniach drzew samice tego motyla (zdjęcie nr 1). Jest to tzw. „metoda transektu”.  Każdy obserwator notuje pięć drzew, na których stwierdził największe ilości siedzących samic.

          Wyniki obserwacji zapisuje się w specjalnym formularzu, zgodnie z Instrukcją Ochrony Lasu. Na podstawie nadesłanych z Nadleśnictw wyników liczenia motyli, Zespół Ochrony Lasu dokonuje oceny zagrożenia drzewostanów w kolejnym roku.

          Rozpoznanie samca od samicy dla wprawnego oka nie jest wcale trudne. Samice mają nitkowate czułki, samce – grzebykowate. W spoczynku na pniu samica kształtem przypomina trójkąt równoramienny, samiec – równoboczny (zdjęcie nr 3).  

          Brudnica mniszka jest jednym z najgroźniejszych szkodliwych owadów leśnych,
o silnych tendencjach do masowych pojawów obejmujących wielkie obszary.
W latach 1948-1952 gradacja mniszki objęła w Polsce ponad 100 000 hektarów, a w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku ponad dwa miliony hektarów drzewostanów sosnowych i świerkowych.

          Samice są bardzo płodne, mogą złożyć nawet ponad 600 jaj, w złożach po 20-100 sztuk. Młode gąsienice wędrują w korony drzew, gdzie ogryzają igły i liście, ale także kwiatostany sosny i pączki na gat. liściastych. Szczególną wrażliwość na żer wykazuje świerk. Drzewostany świerkowe, które utraciły ponad 2/3 igieł zamierają. Drzewostany sosnowe są bardziej odporne, jeżeli nie zostaną dodatkowo osłabione przez szkodniki wtórne, mogą się zregenerować.

 

Tekst: Rafał Krzeszowiec

Fotografie: Katarzyna Stompor