Wydawca treści Wydawca treści

Historia nadleśnictwa

Lasy Nadleśnictwa leżą na terenie Puszczy Kurpiowskiej, w północnej jej części zwanej Puszczą Zieloną, której nazwa wywodzi się od wyjątkowo soczystej zielonej roślinności porastającej ten region jeszcze kilka wieków temu.

 Do końca II połowy XVI wieku był to ogromny kompleks leśny łączący rozległe obszary sandrowe w dorzeczach dopływów środkowej Narwi: Pisy, Szkwy, Rozogi, Omulwi z Trybówką i Płodownicą oraz Orzyca.
Puszcza Kurpiowska stanowiła początkowo własność książąt mazowieckich, a po włączeniu Mazowsza do Korony przez króla Zygmunta Starego stała się własnością królów polskich. Pierwsze próby zamieszkania na peryferiach Puszczy Zielonej odnotowano dopiero w połowie XV wieku. Osadnictwo na większą skalę pojawiło się w XVI wieku, ale nie było to typowe osadnictwo rolnicze. Do XVII wieku gospodarka na tym terenie oparta była na eksploatacji bogactw naturalnych. Zajmowano się przede wszystkim rybactwem, myślistwem, bartnictwem, przeróbką drewna (węglarze, smolarze) oraz wydobywaniem rudy darniowej i wytapianiem żelaza. Z upływem czasu oraz ukazywaniem się zarządzeń ograniczających wykonywanie niektórych zawodów, zaczęło rozwijać się rolnictwo. Z uwagi na słabe piaszczyste gleby tereny uprawne użytkowano okresowo, a następnie zdobywano karczując coraz większe obszary lasu. W krótkim czasie doprowadziło to do fragmentacji Puszczy na wiele małych kompleksów nie zawsze z sobą połączonych.


Nadleśnictwo Parciaki w obecnych granicach utworzone zostało na mocy zarządzenia Naczelnego Dyrektora Lasów Państwowych z dnia 27 listopada 1981 roku. Powstało z podzielenia Nadleśnictwa Przasnysz na dwie oddzielne jednostki. W skład Nadleśnictwa Parciaki weszły lasy byłych Nadleśnictw Parciaki i Sławki, które istniały jako odrębne nadleśnictwa w latach 1945-1975, a od 19 stycznia 1975 r. stanowiły obręby leśne w Nadleśnictwie Przasnysz.